It's Esmee

Thuis met kids

5 alternatieve kerstcadeaus voor kids

Hoewel de mannen hier in huis meer dan genoeg “goederen” bezitten, haha, vind ik het toch leuk om onder de kerstboom wat pakjes te leggen. Bij ons gaan er geen playstations of hooverboards doorheen – vind ik meer wat voor een verjaardag als het dan persé moet- maar ik wil ze wel iets geven dat ze echt leuk vinden en waar ze een tijd van kunnen genieten. En omdat we allemaal wel het geijkte speelgoed kennen dat evengoed erg leuk is, ben ik op zoek gegaan naar 5 alternatieve kerstcadeaus voor kids.

sensory board

Een hit onder ouders en kleintjes. Met een sensory board als deze is je mini een hele tijd zoet. Haakjes, knopjes, belletjes, touwtjes. Alles wat de allerkleinsten oh zo interessant vinden, veilig vast op een bord. Een top kerstcadeau voor kids, voor de kleintjes.

kerstcadeaus voor kids
Sensory Board van Mary Magic Work ( Etsy)

 

Droomdeurtje

Toevallig liep ik hier online tegen aan. Nooit eerder had ik er van gehoord maar ik was meteen verliefd. Wat een mooi concept. Je stimuleert de fantasie van je kindje en geeft het door middel van droomdeurtje een veilige plek. En je hebt meteen een dagelijks één op één moment met jouw kid. 

kerstcadeaus voor kids
Droomdeurtje van droomdeurtjes.nl

magnetische blokken tints

Alles bouwen wat je maar wil met de magnetische blokken van Tegu. Doordat er in de blokjes magneten zitten kan je in een handomdraai een brug of een molen bouwen zonder dat het meteen uit elkaar valt. 

kerstcadeaus voor kids
Tegu magnetische blokken te koop bij bol.com

IQ Blox

Uitdagende hersenkrakers voor iedereen van 6-99.

IQ blox te koop bij bol.com

costumized poppenhuis

Poppenhuizen hebben iets nostalgisch vind ik maar vaak zo saai in van die primaire kleuren. Op instagram kwam ik project poppenhuis tegen.  De moeder achter project poppenhuis pimpte haar eerste poppenhuis voor haar eigen dochter en nu verkoopt ze ze. Super cute!

kerstcadeaus voor kids

Ook boekjes zijn erg leuk en leerzaam om cadeau te doen.

Heb jij misschien mijn olifant gezien & Als ik een dinosaurus had zijn hier favoriet. Zowel bij de jongens als bij moi.

 

One on One time

One on one time: één op één tijd. Even alleen mama of papa met één kind. Onverdeelde aandacht is volgens mij het mooiste wat je je kleintje kan geven én tegelijkertijd het mooiste dat je kan krijgen van je kid (s). En zo ontzettend belangrijk om even echt te connecten. Geen anderen. Geen social-media. Alleen jij en je spruit. Wat je gaat doen met je mini maakt niet zoveel uit, zolang je maar samen bent.

The days are long but the years are short.

Een waarheid die als een paal boven water staat als we het hebben over het ouderschap. Maar met drie jonge kinderen vind ik ” the days are short and the years are shorter” passender. In al het huishoudelijk geweld zoals de was – ja die, die grote stapel was waar nooit verandering in lijkt te komen- het haal en breng gebeuren naar school, vriendjes, clubjes en dan zelf ook nog werken, vliegen de dagen om. 

En dan, als ik naar mijn jongens kijk, naar hoe groot ze al zijn, vraag ik mij af; heb ik vandaag genoeg tijd met ze doorgebracht? Heb ik ze alledrie evenveel aandacht gegeven? De tijd genomen om met ze te spelen en aanwezig te zijn in het moment? Te vaak is het antwoord nee, niet genoeg. Je weet vast wel hoe dat gaat. 

One on One time

Die one on one time is dus echt belangrijk. Plan het in. Ik probeer elke maand een moment te nemen, samen met Ro (the husband) om te kijken waar we een one on one time moment in kunnen plannen. Gastbloggers en mede mama’s Mimi & Deniece deelden al hun favoriete plekken om naar toe te gaan met hun kids.

Is het een extra drukke maand? Of is het budget om vrij uit te geven die maand wat kleiner dan normaal? Dan doen we thuis een one on one time activiteit met de jongens, zoals uitgebreid met de lego spelen, iets bakken of naar de kinderboerderij. 

.Schrijf het op

Om te voorkomen dat je elke keer weer in de bioscoop belandt of steeds dezelfde koe gaat aaien op de kinderboerderij kan je samen met je kroost een lijstje maken van leuke dingen die je samen kan doen. Maak daar meteen een leuke knutsel activiteit van en je hebt weer een extra moment samen.

Ik  maakte een kader op een gekleurd A-4 tje vroeg mijn jongens om vijf dingen te verzinnen die ze graag- in dit geval- met papa willen doen. Deze werden opgeschreven, het kader versierd en vervolgens op de koelkast gehangen zodat we ze elke dag zouden zien. Dit is het resultaat, super schattig toch?!

one on one time

one on one time

We streven er naar om elke maand, beide, iets apart te doen met één van de kids. De jongens kijken er altijd al naar uit en wij ook. En eigenlijk zijn de simpele dingen zoals koekjes bakken of spiderman spelen het allerleukst. Back to basic.

Doe jij geregeld iets apart met je kids?

 

c

YouTube video – Monsterblaadjes maken

Nog nét op de valreep, voor de transitie van herfst naar winter inzet, een leuke herfstactiviteit doen met je kids? Een legitieme reden om de kleintjes mee te nemen naar het bos, de herfstlucht op te snuiven en even tot je zelf te komen. Zoek de mooiste blaadjes in verschillende vormen en maten, doe je creatieve sokken aan en knutsel er naar hartenlust op los. 

Monsterblaadjes maken

Misschien had je bovenstaand stukje nodig om je op te laten zwepen, om die “crafty mom” spirit te vinden. Of ben jij geboren met kwasten en lijm in je handen en sta je popelen om los te gaan. Voor beide soorten mama’s maakte ik een video, met lekkere sfeermuziekjes én stap voor stap de activiteit uitgelegd. Check’m hier onder.

En mocht je nog niet zijn geabonneerd op mijn YouTube channel, allicht vind je het leuk je in te schrijven zodat je never meer een fancy video hoeft te missen.

Lees je dit artikel terwijl het al lente/zomer is? Hier vind je 5 leuke activiteiten om buiten te doen met de mini’s.

 

Edukans Schoenmaatjes actie

Elk jaar doe ik samen met mijn jongens mee aan de Edukans schoenmaatjes projectactie. Je versierd een schoenendoos en vult die vervolgens met schoolspullen, verzorgingsartikelen en wat speelgoed voor een leeftijdgenoot in een ontwikkelingsland. Een mooie manier om onze kinderen bewust te maken van hoe de wereld in elkaar zit. En hoe wij, met een klein gebaar, de wereld een klein stukje beter kunnen maken.

Als klein meisje al vond ik onrecht en ongelijkheid verschrikkelijk. Je kent ze vast nog wel, die Unicef reclames waarin kindjes met hongerbuikjes ten toon werden gesteld. Mijn kindermaagje draaide zich om en dikke kindertranen rolde over mijn wangen. ” Ik hoef geen zakgeld meer mama”, huilde ik. ” Stuur al mijn geld maar op naar die kindjes.” Als er toen iets dergelijks was geweest als de Edukans schoenmaatjes actie, had ik daar zeker aan mee gedaan

Nu, jaren later is dat gevoel niet veranderd. Onrecht en ongelijkheid, nog steeds kan ik er niet tegen. En omdat wegkijken of passief zijn niets helpt moet je er iets aan doen. Ook al is het maar een druppel op een gloeiende plaat.

Edukans 

Edukans is een organisatie die zich al jaren inzet voor de ontwikkeling van kinderen. Eerst in Nederland en nu in ontwikkelingslanden. Edukans werkt aan kleine en grote onderwijsprojecten in -zoals gezegd- ontwikkelingslanden en zorgt voor goed opgeleide leraren, veilige scholen, betrokken ouders en passende beroepsopleidingen. 

Edukans schoenmaatjes actie

Eén van de projecten die Edukans organiseert is het schoenmaatjes project. Een heel mooi project waar ik samen met mijn jongens al een aantal jaar aan mee doe.  In het kort: je versiert een schoenendoos en vult deze met schoolspullen, toiletartikelen en wat klein speelgoed voor een kind in een ontwikkelingsland.

Nieuw, Schoenmaatjes Connected

Dit jaar komt Edukans met iets nieuws; Schoenmaatjes Connected. Je betaalt 0,50 cent extra om een bericht mee te sturen voor het kind dat jouw versierde schoenendoos ontvangt en krijgt dan een digitaal bericht van hem of haar terug. Hoe leuk is dat. Zo zien je kids wie de schoenendoos die zij met zoveel liefde hebben samengesteld krijgt en zo krijgt de eerst misschien wat abstracte ontvanger een echt gezicht. I love it. 

Onze schoenendozen zijn al gevuld en onderweg naar ons schoenmaatje. Doe jij ook mee?

Be kind

Ik ben heel erg voor liefdadigheid. Niet alleen voor mensen in ontwikkelingslanden maar ook juist voor mensen in ons eigen land. Elk jaar rond kerst doen wij Random Acts of `Kindness. Wat doe jij voor een ander?

 

 

 

DIY verjaardagscadeautje voor de leerkracht

De juf is jarig. Of de meester, dat kan ook natuurlijk. En omdat je weet dat ze waarschijnlijk al omkomt in tubes douchegels en bakken vol met chocola – en dat terwijl ze net op dieet was – wil je iets anders cadeau doen. Gewoon iets kleins, een zogeheten “aardigheidje” om te laten weten dat je al het werk dat ze verzet waardeert en omdat je kleine vlegel het leuk vindt om iets te geven aan de juf. Of jahaa, die meester, dat kan ook natuurlijk 😉

Do it yourself verjaardagscadeautje voor de leerkracht

Maar wat geef je dan? Wat is een leuk verjaardagscadeautje dat ook nog eens fijn is voor je portemonnee? Dat je samen met je kind kan maken en niet heel veel voorbereidingstijd nodig heeft?

Keep it simple

 

Je kiest wat dingetjes uit die de leerkracht leuk vindt en die een directe of indirecte link hebben met bessen. Denk aan kleuren en geuren. Ik vulde deze weckpot met Redband Berries mix en twee potjes nagellak  in de kleuren paars & roze ( hij heeft een jonge, hippe juf)  en een lippenbalsem in aardbeien smaak. Maakte van karton een label waar mijn oudste zelf de tekst ” Have a very berry birthday” op schreef, deed de pot in een kek-tasje, wat vloeipapier erin, strik er om en ce’st tout. Een leuk, origineel, budgetvriendelijk cadeautje voor de juf.

Meer Cadeautjes? Ik verzamelde de 5 leukste kraamcadeaus om te geven en te krijgen.

Gratis printables

Omdat ik het altijd zo jammer vind dat veel van dit soort leuke ideetjes mét bijpassende, gratis te printen labels, op Pinterest in het Engels heb ik een label gemaakt in het Nederlands. Zelfde idee, ( met dat potje enzo) andere kleur. Het enige wat je hoeft te doen is een leuke jar te vullen met gele spulletjes  en de labels voor een ” Gele fijne verjaardag” uit te printen.

Wat geef jij graag cadeau aan de leerkracht van je kind?

MEER PRINTABLES? Dit boodschappenlijstje is een life saver.

 

gezond en makkelijk havermoutpannenkoekjes

Iedereen heeft het nodig; een gezond en makkelijk recept dat ook nog eens hartstikke goed in de smaak valt bij de kinderen. En dat multi inzetbaar is. Voor op de ontbijttafel, tijdens de lunch of voor in de broodtrommel mee naar school. Sounds like a dream, right?

Kinderen vinden deze pannenkoeken heerlijk. En ze zijn gezond en snel klaar. Voor ontbijt of als lunch.

Chop Chop, whip it up.  In minder dan 15 minuten staat er een mooie stapel gezonde pannenkoekjes op tafel.

Ingrediënten

  • ongeveer 250 gram havermout
  • Alpro kokosmelk naar smaak, tot de massa smeuïg genoeg is
  • 1 ei
  • Kokosolie om in te bakken

Bake it like it’s hot

Alle ingrediënten doe je in de blender en laat je op de pulse stand pureren totdat de havermout fijn gemalen is. Laat nog even door draaien op stand 2. Verhit de kokosolie in een koekenpan en giet een klein hoopje van het havermout-mengsel in de pan. Maak mooi rond met een spatel. En laat aan beide kanten ongeveer 1- 1,5  minuut bakken. Afhankelijk van de grootte van je pan kan je er een aantal tegelijk bakken.

Yum Yum

Serveer de pannenkoekjes met vers fruit naar keuze. Ik vind roodfruit er erg lekker bij. Druppel er wat honing of bijvoorbeeld dadelstroop over en ze zijn klaar om op gegeten te worden.

Wat is jouw favoriete ontbijt of lunch recept?

 

 

 

 

 

Verdrinken is zo gebeurd

The day my daughter nearly drowned was the scariest day of my life. My daughter made no noise . . . she couldn’t. She didn’t splash. She didn’t yell for help. We were all standing ten feet away while she drowned.

Tijdens het scrollen op Instagram vandaag zag ik een korte video van busymommymedia. Rachel vertelt in de video – haar dochter aan haar zijde – hoe haar dochter een aantal jaar geleden bijna verdronk. Hoe snel het ging en hoe haar dochter onopgemerkt weg kon sneaken terwijl er minstens 6 volwassenen in de buurt waren. In de ” buurt in de buurt”. Niet ergens binnen of om een hoek maar echt vlak bij.

Mijn hart begon te bonzen terwijl ik naar de video keek en terwijl ik de hele blogpost las moest ik denken aan onze eerste vakantie met onze twee jongens in Portugal. De oudste was toen net 3 en de toen jongste een maand of twee daarvoor 1 jaar geworden. We hadden een heerlijke dag gehad aan het strand en bij terugkomst in het hotel wilde mijn oudste graag ook nog even in het zwembad zwemmen.

Opeens hoor ik mijn jongste hoesten. Best wel flink hoesten.

Ik heb eigenlijk een beetje een hekel aan zwembaden. Juist omdat het water in een zwembad er zo aantrekkelijk uit ziet is het voor kleine kinderen gevaarlijk. Dat weet ik. Daarom hebben mijn kids altijd zwembandjes om en laat ik ze nooit zonder toezicht spelen in of in de buurt van een zwembad. Natuurlijk is al het zwemwater gevaarlijk als ze nog geen zwemdiploma’s hebben maar die frisse blauwe kleur en de directe diepte van een zwembad maken het voor mijn gevoel nog dubbel zo  eng.

 

Dus wij in dat zwembad. De oudste met papa op de opblaas-krokodil en de jongste met oma lekker in het water. Het water zal ongeveer één meter diep geweest zijn. Mijn moeder had ‘m lekker tegen zich aan, op borsthoogte. Met zijn ruggetje naar haar toe zodat hij lekker rond kon kijken. Ik zwom heen en weer tussen mijn moeder met mijn jongste en mijn man met mijn oudste.

Opeens hoor ik mijn jongste hoesten. Best wel flink hoesten. Ik draai mij om en zwem en naar toe. Vraag aan mijn moeder: ” wat is er aan de hand, waarom hoest hij zo?” Waarop mijn moeder zegt: ” ik had ‘m vast en dacht ineens wat is hij stil, ik zei zijn naam maar toen ik geen reactie kreeg draaide ik hem naar mij toe om te kijken wat er met hem was. Daarop begon hij te hoesten. Zijn gezichtje was nat.”

Ik ben nog nooit zó geschrokken. Hoe kon dat? Hoe kon hij zijn gezichtje naar het water hebben gebracht? Mijn moeder had hem toch vast en ik zwom er toch de hele tijd rond? Hoe kan ik dat niet gezien hebben? Hoe kan mijn moeder dat niet gemerkt hebben? Wat als mijn moeder niet zo alert was geweest?  Ik kon gewoon niet geloven wat er zojuist gebeurd was. Mijn kindje had kunnen verdrinken, in de armen van zijn oma terwijl zijn vader, moeder en broertje er zowat boven op stonden. 

Toen ik de blogpost van Rachel las wist ik dat ik haar verhaal én mijn verhaal met jullie moest delen. Zwemmen of spelen in het water is heerlijk maar alsjeblieft vergeet niet hoe ontzettend verraderlijk water is. Een ongeluk zit in een heel klein hoekje en kan zelfs gebeuren terwijl je er met je neus boven op staat. Hou je kinderen ten aller tijden in het zicht en doe je kinderen die niet kunnen zwemmen in en om het zwembad een zwemvest om. Houd baby’s liever vast in het water met hen gezicht naar jouw gezicht gekeerd. Zo kunnen ze onmogelijk aan je aandacht ontsnappen.

Lees de hele blogpost van busymommymedia en deel mijn blogpost alsjeblieft met zoveel mogelijk mensen. Laten we onze kinderen ook deze zomer veilig houden.

 

 

 

 

 

Gratis Printable boodschappenlijstje

Boodschappen doen. Soms ga je lekker, heb je van te voren al precies gepland wat je op welke dag gaat eten en heb je in no-time al je boodschapjes in huis. Mooi! Soms ga je wat minder lekker, heb je na drie keer dat Jamie Oliver kookboek doorgebladerd te hebben nog steeds geen inspiratie en loop je als een kip zonder kop door die supermarkt te struinen. You win some you loose some.

Soms ga je wat minder lekker, heb je na drie keer dat Jamie Oliver kookboek doorgebladerd te hebben nog steeds geen inspiratie en loop je als een kip zonder kop door die supermarkt te struinen.

Boodschappen doen voor een gezin bestaande uit vijf mensen is -laat ik zeggen- next level planning. Je kan gewoon niet “even” langs de supermarkt en wel zien wat je gaat maken. Ten eerste heb je daar de tijd niet voor en ten tweede kost het je klauwen vol doekoe (google maar). Boodschappen doen vind ik op zijn zachts gezegd best een gedoe. Ik hou niet van gedoe. 

Maar wat moet dat moet. Dus trek ik elke week weer mijn snelle sneakers aan,hang ik aan elke arm 4 boodschappen tassen en ga ik gewapend met een heus boodschappenlijstje de strijd aan met het boodschappenkarretje dat op de een of andere manier altijd een haperend wiel heeft.

Boodschappen doen vind ik op zijn zachts gezegd best een gedoe. Ik hou niet van gedoe.

Terwijl ik dan dat karretje voortduw en mij afvraag wat ál die andere mensen eigenlijk in de supermarkt doen  (ik dacht dat ik een rustig tijdstip had uitgekozen) kijk ik op mijn boodschappenlijstje en probeer ik categorieën te filteren. Vreemd genoeg zijn mijn boodschappenlijstjes net zo chaotisch als ik zelf en staat alles door elkaar. 

  • Courgette
  • Spa rood
  • Wasmiddel
  • Brood

Geïrriteerd draai ik het karretje voor de derde keer hetzelfde pad in omdat er ergens onder aan het lijstje nog iets stond dat óók op de koelvers afdeling gehaald moet worden. Dat. Kan. Anders.

Zie hier: een eigenhandig gemaakt boodschappenlijstje op categorie. Geen ge-filter meer in de winkel, te kleine papiertjes waar je boodschappen eigenlijk net niet helemaal op passen of wéér terug naar pad ” alles in blik”.  Ik zweer er inmiddels bij en heb een heel stapeltje van die fijne lijstjes uitgeprint. Boodschappen doen was nog nooit zo geordend.

gratis prinatble boodschappenlijstje om het boodschaooen doen makkelijker te maken

Download het boodschappenlijstje helemaal gratis, print er zoveel uit als je wil, geef er een paar aan mensen die je heel lief vindt en een stress-vrije supermarkt ervaring gunt. Of beter nog; geef ze het linkje naar it’sesmee.com.

Ik ben heel benieuwd naar hoe je het lijstje in gebruik vindt. Mis je nog een categorie? Laat het mij alsjeblieft weten .

 

 

De kleintjes methode

Zelf kan ik het ook nog niet helemaal geloven maar wij zijn, hier thuis, aangeland in de “vast voedsel fase”. Niet te verwarren met de ” fast-food fase” waar de oudste twee zich sinds jaar en dag in schijnen te bevinden. “Mama (of beter nog papa, want die zegt vaker ja) mag ik snoep, koek, chocola en wanneer gaan we weer eens naar de MucDonox?” neem maar een stukje komkommer is mijn antwoord dan. Nee hoor, grapje, niet altijd maar het moet natuurlijk wel binnen de perken blijven. Suiker is slecht voor je, punt. En als de kindjes dan heerlijk liggen te snurken werk ik zonder probleem een heel pak kletskoppen naar achteren. Je bent niet voor niets volwassen.

De “vast voedsel fase” dus. Ineens is je petit, naar de baarmoeder geurende, immer slapende newborn een flinke baby van 6 maanden die verwoede kruippogingen doet en alles uit je handen probeert te grissen. Toen hij vijf maanden was keek ie al ín mijn kopje om te kijken wat er in zat en bestuurde hij mij, zijn vader en broers nauwkeurig terwijl wij zaten te eten. Ik wilde als borstvoedende moeder  graag de 6 maanden  grens aanhouden en tot 6 maanden alleen maar borstvoeding geven. De darmpjes van een borst-gevoede baby schijnen pas met 6 maanden echt ready te zijn om vast voedsel te kunnen verteren. Maar toen ‘t mannetje zo ongeveer kwijlend naar zijn etende familieleden zat te kijken begon ik met kleine fruithapjes. Voor de proef, gewoon een paar hapjes, gepureerd.

De kleintjes methode

Het was een goede vriendin die mij het boek gaf van Stefan Kleintjes,  lactatiekundige en kinderdiëtist die alles afweet van zowel borstvoeding als andere soorten voeding. 

In zijn boek vertelt Stefan je veel over borstvoeding en kunstvoeding en geeft de lezer daarmee veel interessante informatie. Met als ijkpunt dat borstvoeding na 6 maanden nog stééds het hoofdingrediënt van je baby zou moeten zijn omdat moedermelk nog steeds het meest complete voedingswaar is dat een baby kan krijgen. Stefan pleit zelfs voor het blijven geven van moedermelk als een kindje het eerste levensjaar gepasseerd is en het liefst daarna ook nog.

Je baby zelf eten laten ontdekken

Hoewel de Kleintjes methode dus veel meer is dan het aanbieden van vast voedsel in zijn natuurlijke vorm en textuur in plaats van gepureerd wil ik het vooral hebben over het laatste. Want voor mij is dit nieuw. Mijn eerste twee kindjes kregen toen ze zo klein waren alles gepureerd. Omdat ik niet anders kende en omdat ik altijd bang was dat ze zich  zouden verslikken. Nog steeds trouwens. Drama queen hé, letterlijk.

De Kleintjes methode houdt dus onder andere in dat je je baby zelf zijn eten laten ontdekken en kiezen. In plaats van de broccoli en aardappel lekker te pureren met je nieuwe staafmixer bied je nu de broccoli en aardappel aan in stukjes zo groot als je baby zijn vuistje. Say whut? Op deze manier leert je baby voedsel kennen in zijn natuurlijke vorm en zal hij later makkelijker voedsel bij de naam kunnen noemen. Ook is je baby actief bezig met eten en krijgt hij zelfvertrouwen door het zélf te doen. Het eten zelf vast te houden en in zijn mond te stoppen of er juist voor te kiezen het niet te willen eten. Ik kook de broccoli etc. wel even zodat het zacht genoeg is om goed te kunnen doorslikken.

Ook erg handig, in het boek zit een voedingsschema met daarin de soorten voeding die je baby mag hebben per leeftijd. Vlees en vis adviseert Stefan pas vanaf 9 maanden bijvoorbeeld terwijl het Consultatiebureau al vanaf 7 maanden een stukje vlees of vis adviseert. 

Verslikken

Eerlijk gezegd vind ik het doodeng. Ook al legt Stefan in zijn boek uit dat baby’s en kleine kinderen een sterke kokhals reflex hebben en eten dus vrij snel weer uit zullen spugen als het nodig is, ik blijf het toch een beetje griezelig vinden. Het kokhals reflex van baby’s schijnt zelfs voor in hun mondje te zitten waardoor ze te grote stukken voedsel vrijwel direct weer naar buiten werken, maar toch. Ik ben niet zo dol op de heimlich greep en aanverwanten. Dus heb ik het bedacht dat ik een crossover maak tussen  Kleintjes methode en de “neem het zekere voor het onzekere methode”. Sommige groenten en fruitsoorten bied ik in stukjes aan en andere gewoon ouderwets gepureerd.  Zo krijgt de kleine man wel de mogelijkheid om zelfstandig te leren eten en hoeven papa en mama niet totaal gestrest toe te kijken hoe hij eet.

Leuk gezicht

‘Tis zo’n wijs gezicht om je kindje te zien happen van een stuk banaan bijvoorbeeld. Dat mondje gaat wijd open en er worden flinke happen van de banaan genomen. En inderdaad de te grote stukken werken ze in sneltreinvaart weer naar buiten. En de kleine stukjes malen ze fijn met hun kaak.

Ook komkommer is hier een  waar succes, gehalveerd aangeboden in een stukje zo groot als zijn knuistje. Het vruchtvlees wordt er uit gesabbeld en de harde stukken blijven over. Omdat op deze leeftijd de borstvoeding nog steeds het hoofdmenu is maakt het niet zo heel veel uit als hij niet alles op eet. Hij krijgt toch wel binnen wat hij nodig heeft door de moedermelk. Geen stress dus over “targets”  maar plezier in het ontdekken, voelen en proeven van nieuw voedsel voor je kindje. Maak er echt iets leuks van en leg een aantal verschillende soorten groenten neer zodat je beeb echt wat te kiezen heeft. En jij echt wat schoon te maken hebt want eerlijk is eerlijk alles zit onder!

Blijf er bij

Gaat het zelf eten snel? Nope. Is het leuk? Si. Ik vind het echt heerlijk om te zien hoe bedreven mijn kleintje als is het zelf vast houden en naar zijn mond brengen van voedsel. En hij maakt geen grappen met zijn eten hè, hij houdt het stevig vast en o wee als je het van hem afpakt… 

Blijf er wel altijd bij, de kans dat ze zich toch verslikken bestaat natuurlijk wel. En check ook of je kindje zijn mondje leeg heeft. Ze kunnen aardig hamsteren die kleintjes, de boel opsparen om het vervolgens langzaam helemaal fijn te malen met die kaakjes. Een heel werk dus wat best wat tijd kost. Check, check, dubbel check.

Oh en hou je camera in de aanslag, je houdt er de mooiste plaatjes aan over.

Enthousiast geworden? Lees alles over eten voor de kleintjes in Stefan’s boek.

 

 

 

 

Fietshelmpjes zijn stom

Fietshelmpjes, Ik vond ze altijd verschrikkelijk. Totdat er iets gebeurde waardig ik mijn mening wel moest herzien. Lees het in fietshelmpjes zijn stom.

In Duitsland is het de normaalste zaak van de wereld; fietshelmpjes. Zie je mensen fietsen dan zie je in 80% van de gevallen ook een fietshelm. Niet op de bagagedrager onder de snelbinders of nonchalant aan het stuur gehangen als accessoire maar op het hoofd, waar die hoort. Het vast ontzettend veilig en verantwoord zo’n fietshelm maar  elke keer als ik zo’n gezin met fietshelmen op zie kan ik een kokhals neiging maar nauwelijks onderdrukken. ‘T heeft gewoon iets…  ‘T heeft gewoon een hoge NIET DOEN factor. Elke vezel in mijn  lijf schreeuwt ” ah neeeeeeeeeeeeeee” bij het zien van een “fietshelm” gezin. De Teva sandaal heeft een zelfde uitwerking op mij.

Elke keer als ik zo’n gezin met fietshelmen op zie kan ik een kokhals neiging maar nauwelijks onderdrukken

Op de fiets naar school

De husband haalde de oudste twee jongens van school. op de fiets, zoals we wel vaker doen. Ze fietsen allebei zonder zijwieltjes en van school naar huis is het vijf minuten fietsen. We wonen in een rustige wijk waar je drukke autowegen en gevaarlijke kruispunten prima kan omzeilen en de fietspaden zijn tamelijk rustig. De oudste fiets altijd voor mij en de kleinste daredevil altijd naast mij, binnen handbereik zodat ik hem, indien nodig, zo in zijn kraag kan grijpen. 

Laat je kind altijd binnen handbereik fietsen

Vrijdag ging het even wat anders, de oudste fietste voorop daarna mijn man en daarna de kleine daredevil. Vraag mij niet waarom, het ging nou eenmaal zo. Mijn man fietste niet binnen handbereik van mijn kleinste, mijn kleinste bedenkt dat hij naar de andere kant van het fietspad wil, rijdt ineens het fietspad op terwijl hij achterom kijkt. Mijn man roept nog iets van ” pas op” of ” kijk uit” maar het kwaad was al geschied. De kleine man botst tegen een tegenligger op en valt van zijn fiets. Boem.

Terwijl er op de voordeur gebonsd wordt ( mijn kinderen vinden het lastig om gewoon even zacht aan te kloppen, alles moet HARD en VEEL) hoor ik huilen en doe gauw de deur open. ” Ik ben gevallen van de fiets” en hij laat zijn schaafwonden zien. Plakker de plak, twee Betadine pleisters, een dikke brasa en een ijsje en het meeste leed zal wel geleden zijn. Mijn man doet er verder ook niet spastisch over dus het zal wel meevallen.

Toch een hersenschudding?

Maar als hij even later ineens in slaap valt op de bank gaan bij mij de alarmbellen rinkelen. Ik maak hem wakker en even later valt hij weer in slaap. Wat was het ook alweer met in slaap vallen na een val? Niet zo best toch?  Hij blijkt toch ook op zijn hoofd gevallen te zijn, kom ik achter na dat ik door vraag. Ik ben een soort van hypochonder en mijn man is het tegenovergestelde. Waar ik altijd meteen van het ergste uit ga denkt hij dat alles wel meevalt. 

De huisarts verwijst ons door naar de neuroloog. Nieuw protocol, elk kind dat op zijn hoofd valt moet gezien worden door een neuroloog. Mijn man gaat met de kleine pechvogel mee, om nou met een pasgeboren baby uren bij de SEH te moeten zitten lijkt mij niets en gezien ik de wandelende melktoevoer voor hem ben kan ik hem niet bij iemand anders achter laten.

Omdat de kleine pechvogel heeft overgegeven en wederom in slaap gevallen en moeilijk wekbaar was ,moet hij een nacht in het ziekenhuis blijven ter observatie. En omdat er in het AMC geen plek meer was op de kinderafdeling wordt hij per ambulance naar een ander ziekenhuis gebracht. Gelukkig was hij op dat moment alweer veel alerter en kon hij zelfs “genieten” van een ritje met de ambulance, gelegen op een brancard en met papa naast hem. Het werd bijna een leuk uitje.

Fietshelmpjes zijn stom?

Het liep voor ons gelukkig allemaal met een sisser af. De volgende dag mocht de kleine man weer naar huis en bleef het bij een lichte hersenschudding. Hij kan het nog navertellen, Thank God. Maar ik realiseer mij al te goed dat het ook heel anders af had kunnen lopen!

Kleine kinderen zijn nou eenmaal onvoorspelbaar. Ook in het verkeer. Je moet ze dus echt ALTIJD binnen handbereik hebben en NAAST je laten fietsen. Maar zelfs dan zit een ongeluk in een klein hoekje. Zo’n verschrikkelijke fietshelm is misschien zo gek nog niet. En misschien ook wel niet zo verschrikkelijk. Ik weet eigenlijk wel zeker dat die fietshelm mijn nieuwe held is. Voortaan gaat die kleine man van mij niet meer zonder helm het zadel op. Want ik sta liever te kokhalzen dan dat ik nóg een keer mijn boefje een ballon moet brengen op de kinderafdeling van het ziekenhuis.

En trouwens, er zijn best leuke fietshelmpjes verkrijgbaar.

 

 

 

1 2 3