It's Esmee

Uncategorized

Borstvoeding & voeding

De zwangerschapskilo’s vlogen er na alle drie de zwangerschappen af. Echt, ik zag ze verdwijnen als water voor de zon

Alle drie mijn jongens heb ik borstvoeding gegeven, de oudste twee tot rond de 13 maanden en de jongste van bijna 14 maanden geef ik nu nog steeds borstvoeding. Heerlijk die momentjes samen ‘s ochtends vroeg of ‘ s avonds na een dag werken, even helemaal niets, je hoofd leeg maken met zo’n lekker warm kindje aan de borst.

De zwangerschapskilo’s vlogen er na alle drie de zwangerschappen af. Echt, ik zag ze verdwijnen als water voor de zon. Binnen no time paste ik weer in mijn jeans. Maar toen ik ook nog eens intensief zumba les begon te geven, niet genoeg tijd nam om goed te eten en van slapen – logisch met een pasgeboren baby- niet veel terecht kwam bleef ik maar afvallen. Op een gegeven moment droeg ik maat 34. Terwijl ik voor mijn zwangerschap een volle 36 droeg. Vol, door mijn Surinaamse billen waar ik erg content mee was.  Het heeft een hele tijd geduurd voor ik weer wat rondingen had. 

Hoewel je meestal de andere kant hoort – vrouwen die niet van de zwangerschapskilo’s af komen- zijn er ook genoeg vrouwen die, net zoals ik, vinden dat ze te dun worden. Bij mijn derde zwangerschap wilde ik het voor zijn. Ik wilde weten hoe je er nou als borstvoedende, werkende en sportieve mama voor kan zorgen dat je goed blijft eten en vooral hoe je dat inplant.  Om alle tips en tricks goed met jou te kunnen delen maakte ik er een vlog over.

In samenwerking met Kicking Health

5 originele kraamcadeaus

Aan de vooravond van de eerste verjaardag van mijn allerkleinste merk ik dat ik geregeld terugblik naar de allereerste weken. Toen “ie” nog zo mini was, de geur van pas geboren bij zich droeg en mijn dijen de dubbele afmeting hadden van wat ze nu zijn. Mijn gedachten gaan terug naar de kraamweek, die week dat alles nog nieuw is en een ieder binnen het gezin zijn plekje weer moet zien te vinden. De week waarin je als moeder soms nog wat labiel bent, zij het niet mentaal dan wel fysiek en waarin je in ( als je een voorspoedige bevalling  gehad hebt en een gezond kindje hebt gekregen) heerlijk veel knuffelt met je mini.

Kraamcadeautjes

Naast de verzorging door de kraamverzorgster, denk aan; die knisperende schone lakens, ontbijtjes op bed en een opgeruimde keuken maken de kraamcadeautjes je kraamtijd nóg leuker. Waar je een tijd geleden niet zo veel keuze had is er nu een booming baby markt ontstaan waardoor er heel veel keuze is aan kraamcadeautjes. Ik zette de … allerleukste cadeautjes voor je op een rij, om te krijgen én om te geven

Een gepersonaliseerd voorleesboek

Ik hou van blijvende cadeautjes. Cadeautjes die je kan bewaren als aandenken aan de bijzondere kraamtijd of aan een persoon. Van een goede vriendin van mijn moeder, die op dat moment op sterven lag kregen wij het boekje ” Kikker en beertje Iúna vinden een schat” van Max Velthuijs. Het beertje kreeg in dit geval de naam van de baby. Hoe mooi is dat? Voor in het boekje staat nog een persoonlijke boodschap van de inmiddels overleden vriendin. Een dierbaar cadeau. Mooi om uit voor te lezen en nog mooier om te bewaren voor later.

Een handgemaakt speenkoord met naam

Wederom in de categorie ” gepersonaliseerd” een speenkoord in de kleuren van jouw keuze en met naam van het baby’tje. Je kan er ook een bijpassend “bijtkoord” bij bestellen voor als de kleine tandjes krijgt. Ik bestelde mijn koorden via instagram bij speenkoorden_en_bijtringen. De kralen zijn chewy en bpa-vrij en de kleuren precies zoals ik het wilde. Erg leuk om voor je eigen kindje te bestellen maar ook om cadeau te doen. 

Luxe verzorgingsartikelen 

5x kraamcadeautjes. Verschillende crempjes van Naif, Burts Bees, Sophie le Giraffe

Wie nog denkt dat Zwistal hét babymerk is heeft het mis. Ook ik associeer baby’s en de geur van Zwistal nog steeds met elkaar en heb ook nog de nodige flesjes staan maar er is zoveel méér. Rituals heeft een babylijn genaamd Tiny Rituals en ook Burts Bee’s heeft een lijn ontwikkelt speciaal voor mini mensjes. Allebei erg fijn. De crèmes van Naïf Care kan je inmiddels ook bij de Etos verkrijgen, zijn rommel-vrij hebben een aangename geur. Misschien iets minder bekend maar bij mij een “winner” zijn de  Oragnic Baby producten van Green People. No junk en heel geschikt voor de gevoelige huid.

Rompertjes met grappige tekst

Van een goede vriendin kreeg ik een rompertje in maat 56 met daarop de tekst ” Straight Outta Mommy”. Humor. Zo zijn er ook allerlei rompertjes en t-shirts met teksten zoals: ” Hello ladies I have arrived” of ” Worth the wait”. Love it. Hoewel kleertjes erg leuk zijn om te geven en te krijgen ( vooral als het je eerste kindje is) blijft het vaak moeilijk om iets te kiezen wat echt in de stijl van een ander is. Geef alleen kleertjes als je zeker weet dat ze gedragen gaan worden anders is het zo zonde van de moeite.

rompertjes met grappige tekst. blog over leuke, originele kraamcadeautjes

Paspoort hoes voor Baby’s eerste paspoort

Toen ik zelf op zoek was naar een kraamcadeautje voor een reislustige vriendin kwam ik een papsoort hoes tegen van Bambam. Gemaakt van wit leer met een bijbehorend bagage-label in de vorm van een kroon. Op de hoes staat ” My first passport”. Ik was verliefd. Super cadeautje, al zeg ik het zelf.

Wat is het leukste kraamcadeautje dat jij ooit hebt gekregen of gegeven? Laat je comment achter!

Mama-musts aflevering 1

Ik zie mijn kinderen over de was heen stappen en denk bij mijzelf ” ik gun ze ook een normale jeugd”.

Als moeder heb je het altijd druk. Werken, vrienden, je gezin en het huishouden. Vooral aan dat laatste lijkt in mijn geval, en in dat geval van Jaleesa geen einde te komen. Boodschappen doen, koken en die verrekte was. Soms lijkt het alsof de wasstapel ietsjes slinkt maar net op het moment dat de wasmand bijna leeg is dient zich de volgende shitload vuil wasgoed aan. En oh ja, de stapels gewassen wasgoed wachten ook nog op een stofvrij plekje in de kast.

In de mama-must series bespreken Jaleesa (happyhealthymama.nl) en ik alle “musts” voor moeders. 

Wat heb je écht nodig als mama en hoe kan je de dingen zó doen dat het tijd en misschien ook wel geld bespaart. Zodat je je kostbare tijd kan besteden aan dingen die echt leuk zijn?

In de eerste aflevering hebben we het over alles in en om het huis. Kijk je mee? En laat je weten wat je er van vond?

 

De kunst van het verliezen

Het is een druilerige maandagmiddag, buiten is het grijs en miezert het al de hele dag. Typisch Hollands pisweer, weer. “Laten we een potje kwartetten” opper ik vrolijk. De teams worden verdeeld, de kaarten geschud en de plekjes op de bank wiskundig ingenomen. Het spieken in elkaars kaarten moet namelijk zo moeilijk mogelijk gemaakt worden,anders zijn we wel heel snel door het spelletje heen.

Buiten is het grijs en miezert het al de hele dag. Typisch Hollands pisweer.

Team mama gaat lekker, we hebben wind mee en kunnen het ene na het andere kwartet weg leggen. En ook team oma heeft het geluk aan haar zijde. Met een beetje inzicht,goede timing en geluk is kwartet een eitje. Goed onthouden wie welke kaart ook alweer had en wie welke kaart niet natuurlijk, net op het juiste moment de juiste kaart van de pot afpakken en je bent al gauw het Heertje. 

Team papa en firstborn gaan ietsjes minder hard. Ik weet niet wat het is maar het arme kind heeft nog geen enkel kwartetje mogen wegleggen en dat begint ook hij op te merken. Ik zie die oogjes van ‘m over zijn kaarten gaan, hij denkt na, diep na, overlegt met papa de team-captain over welke kaart te vragen, ordent zijn kaarten nog even en vraagt ” mag ik van jou kikker met de taart”. Ik moet nee verkopen en net op het moment dat ik dat een beetje subtiel wil doen zegt broertje lief ” Nee, die hebben we niet dat vroeg je net ook al.”

Net op het moment dat ik dat een beetje subtiel wil doen zegt broertje lief ” Nee, die hebben we niet dat vroeg je net ook al”

Als oma dan óók nog eens een kaart aan hem vraagt en daarmee (het zoveelste) kwartet weg mag leggen wordt het ‘t mannetje van bijna zeven te veel. Hij draait zich om, gezicht tussen de kussens van de bank en begint onbedaarlijk te snikken. Geen aandacht aan geven is het beste, verliezen hoort er bij en moeten ze leren, had ik laatst nog ergens gelezen. We spelen dus rustig door, papa’s hand troostend op het huilende verliezertje zijn rug. En dan wordt het hem te veel. Als een razende Roel vliegt hij zowat van de bank af, gooit de kaarten op de grond en zegt “hier, hier heb je alle kaarten, maak het maar lekker af”.

Terwijl de muur nog een oplawaai van hem krijgt voordat hij naar boven vertrekt moeten wij ons best doen  onze lach in te houden. De opbouw is perfect, de suspense en de uiteindelijke climax magnifiek. Menig acteur zou er jaloers op zijn. Ach, kleine mannetjes met al die nog veel te grote emoties leveren hier en daar best mooie plaatjes op.

De opbouw is perfect, de suspense en de uiteindelijke climax magnifiek.

Als ik kort daarna naar boven loop om hem te troosten verzekerd hij mij dat hij NOOIT MEER DAT STOMME KWARTET gaat spelen. Hij vond er namelijk toch al niets aan. En verliezen is stom. Dat laatste kan ik niet ontkennen. Verliezen is nog een hele kunst lief mannetje van mij zeg ik tegen hem. Waarop hij zegt ” zullen we toch nog een potje kwartetten mam”. Ik stem in, natuurlijk stem ik in. Nadat de kaarten verdeel zijn kijk ik oma en papa aan. Deze keer zullen we een klein beetje in zijn voordeel spelen want twee keer achter elkaar verliezen vindt niemand leuk.

 

De aantrekkingskracht van baby’s

Het gebeurde in de Rabobank – ik was net een aantal weken geleden voor het eerst moeder geworden, en droeg mijn 4 weken jonge babytje in een draagdoek op mijn borst, lekker veilig, dicht bij mama- toen een wild vreemde vrouw van ik schat een jaar of zestig ineens van achter,de draagdoek opzij schoof en met haar vingers in het gezicht van mijn baby graaide.

” Ach wat een schatje” kreunde zij haast orgastisch. Ik wist niet wat ik meemaakte. Wie was dat mens, waar kwam ze zo plotseling vandaan en waarom zat haar vinger in het tere gezichtje van MIJN BABY? “AFBLIJVEN” siste ik.                                                                                                                           “Afblijven?” vroeg de vreemde graaister verbaasd.  “Ik kijk toch alleen maar?”                                               ” U zit met uw hand in zijn gezicht  van mijn baby mevrouw, uw handen zijn vies!” zei ik en draaide mij van haar af.  De vrouw droop af en deed haar beklag bij haar vriendin. ” Ik mag er niet aankomen, zegt ze, mijn handen zijn zogenaamd vies, nou ik heb hele schone handen hoor.” Die vriendin was het roerend met haar bff eens. Haar handen waren schoon en ik moest niet zeiken. Eigenlijk had ik verguld moeten zijn met het feit dat zij mijn baby schattig vond en meende dat te moeten illustreren door de pin-automaat bacteriën achter te laten op de blozende wangetjes van mijn newborn.

Wat is dat toch met mensen en baby’s hier in Nederland? Omdat baby’s er schattig uitzien wil nog niet zeggen dat ze een soort van publiekelijk bezit zijn waar je, hoppa, zo met je grijpgrage vettige vingertjes aan mag zitten. En al helemaal niet in het gezichtje. En al helemaal helemaal niet als je een wildvreemde bent. Dat zijn dan gewoon 3 overtredingen in één keer. Je zal maar de “verkeerde” treffen. Zo’n echte sranang oema. Ey, ik zou rennen voor mijn leven.

Stel je eens voor dat een bejaarde vrouw of een meisje van een jaar of 16, ongeveer dezelfde aantrekkingskracht zou hebben als een newborn. En dat men zomaar ineens heel dicht naast haar gaat zitten in de trein, haar aankijkt, zegt ” oh wat een moppie” en haar eens even liefdevol in d’r wang knijpt.Over haar haren streelt of ineens een pink in d’r  mond douwt zodat ze er lekker op kan sabbelen. Da’s toch raar?  

Dus bijdeze een vriendelijk doch dringend verzoek: zie baby’s als mensen – heel schattige, aantrekkelijke mensen dan – en raak ze niet zomaar aan zonder toestemming van de ouders. En als je jezelf dan écht niet kunt beheersen ontsmet dan op zijn minst je handen. Want die zijn, met alles wat wij in één minuut allemaal aanraken (deurklinken, sleutels, geld, knopjes en bijvoorbeeld je schoenen) toch echt wel VIES!

     

 

Little Lobi

twinning met je baby. romper en shirt voor baby en mama. little lobi

Toen ik net in verwachting was van mijn kleinste mannetje zag ik op Instagram overal van die schattige matchende outfits voorbijkomen voor moeder/vader en kind. Was ik even blij dat ik zwanger was want toen ik in verwachting was van mijn eerste twee kids waren al deze leuke dingen er nog niet. Je ging naar de Zara, of de H&M en af en toe naar een leuk boetiekje maar zoveel keuze op de “baby markt” als er nu is had je toen nog niet.

Het water liep mij in de mond van al die puike shirtjes met daarop bijvoorbeeld de tekst:

” He got it from me”

en op het shirtje voor de beeb stond dan

” I got it from my mama”

Ik zag mijzelf al hip lopen zijn samen met mijn newborn. Nee maar echt, ik kijk naar dat soort dingen uit. En dan zouden we een mini fotoshoot houden, gewoon thuis, zodat we mooie foto’s voor later zouden hebben. En dan zouden mijn kinderen later tegen mij zeggen dat ze zo ontzettend blij zijn met die foto’s en dat ze er heel leuk uitzagen en papa en ik zo híííp waren en zo knap en zo… oké ik sla door ( theatermaker hé).

Droom in duigen

Al snel kwam ik er achter dat zoals boven beschreven shirtjes in Nederland nog niet zo veel te verkrijgen waren. Of wel maar dan nét niet wat ik zocht. Het meest uitgebreide aanbod aan dergelijke twinning materialen vond je vooral in Amerika. En de verzendkosten waren dan vaak hoger dan de shirtjes op zich. Bummer.

Little Lobi

Maar toen! Kwam ik op Instagram een Nederlandse webshop tegen “Little Lobi” (Lobi betekent liefde in Sranang Tongo) en toen ik zag dat ze rompertjes en mtaching shirts voor mama en of papa verkochten met daarop de tekst “Lobi” ging mijn hart sneller kloppen.Hoe leuk is dat om je kindje ook op die manier iets van zijn etnische en culturele roots mee te geven én meteen te twinnen?! 

Je snapt wel dat ik meteen een order plaatste en de rest is History

twinnen met je baby

Kwaliteit

Maar wat vind ik nou eigenlijk van deze matching romper en t-shirt? Want het is altijd maar afwachten of een product offline net zo mooi is als online.

Ik ben echt in lobi met dit setje van Little Lobi; een zachte stof, goede pasvorm en een stevige opdruk die na een aantal keer wassen ook nog mooi blijft.  

En de boodschap hé; LIEFDE! Meer hoef ik denk ik niet uit te leggen.

Twee boefjes en een newborn

I live in a madhouse run by a tiny army i created myself.

Zo zou je mijn leven als moeder van drie wel zo’n beetje kunnen omschrijven.  Want – hoe leuk ik het ook vind – het is wel een beetje gekkenwerk. Dankbaar gekkenwerk. Dankbaar dat we drie gezonde kindjes mogen hebben en nog dankbaarder als ze in bed liggen. Met de oogjes dicht en snaveltjes toe. 

Kijk, zo’n kleine newborn met poppige handjes, nieuwsgierig rondkijkende oogjes en lachjes die je hart doen smelten, is het werk niet. Beetje knuffelen, nog meer knuffelen, liedjes zingen, dansjes doen een luiertje verschonen en een badje op precies de juiste temperatuur maken, ik zou het mijn hele leven kunnen doen. En oh ja, de borstvoeding die hoort er ook bij. Ook heerlijk, lekker friemelen met je beeb terwijl de zwangerschapskilo’s er bij jou afvliegen en bij je mini aankomen. Ik noem het een win-win situatie. Nee zo’n klein knuffeltje is het werk niet. Het zijn de grote broers die er hier geregeld een madhouse van maken:

 Rondslingerend speelgoed (want spelen is heerlijk en opruimen is heel, heel heel stom en vervelend. En de moeder of vader die het in zijn hoofd haalt om te vragen of je misschien zou willen opruimen is nog veel, veel veel stommer. Want jij hebt geen troep gemaakt, dat heeft je broer(tje) gedaan. Dus) door heel het huis. Ik kijk niet meer gek op van LEGO in de koelkast of een zwaard in de toiletpot. De ruzies, over wie  welke action-hero mag zijn, over wie er als eerste; onder de douche moet, tanden moet poetsen, van de trap af mag, uit de auto mag stappen of wie vandaag de vliegtuiglepel mag bij het toetje, zijn niet te turven. En dan is er nog het LAWAAI. Mensen kinderen wat kunnen mijn jongens een herrie produceren. Zelfs normaal praten is op volume 10 kan je nagaan hoe het klinkt als ze “vechtertje” spelen. Mijn trommelvliezen zijn er inmiddels aan gewend en zouden het geluid tijdens een heavy-metal concert vinden klinken als rinkelende elfen belletjes. Ofzo.

 

If you think my hands are full, you should see my heart

Als ik dan met een ontploft kapsel en een ontploft huis ‘ s avonds op de bank zit… Correctie, als ik dan met een ontploft kapsel en een ontploft huis, na het geven van mijn zumba-lessen en het nog even snel ophangen van de was die al sinds 09;00 ‘ s ochtends in de wasmachine zat ,om 23:30 in bed lig, nog een paar bladzijde probeer te lezen maar mijn ogen dichtvallen,of mijn kleine bébé erg graag wil eten, of mijn oudste een nachtmerrie heeft gehad en de middelste dorst heeft denk ik bij mijzelf; dit zou ik nooit willen missen.

Nooit willen missen om moeder te zijn van mijn oudste. Nooit willen missen om moeder te zijn van mijn middelste en mijn jongste. Ik vind het ruig om een #boymom te zijn. Terwijl ik dit typ maak ik het “westside” teken. En nog ruiger om drie van die wezens in huis te hebben. Drie is niet te veel. Drie is scheepsrecht. Maar ik  kan mij voorstellen dat vier ook voor heel veel plezier zorgt.

Random Acts of Kindness

December, December sommigen hebben een hekel aan deze maand vol “opgelegde” gezelligheid en anderen kunnen niet wachten tot het zover is. Ik schommel tussen deze twee uitersten. Aan de ene kant vind ik het allemaal heel gezellig, een kerstboom, kaarsjes aan en herinneringen maken met de mensen van wie je houdt. Maar het is de inhaligheid waar ik een aversie tegen heb.

Het begint al ergens tegen het einde van oktober; de eindeloze reclames die onze kinderen knettergek maken. Het duurste speelgoed vliegt je om de oren via tv, internet en reclamefolders. Als ik alles zou willen kopen wat mijn kinderen op de verlanglijstjes hebben staan zou ik er een baan bij moeten zoeken. Of zeg maar gerust 2. Het lijkt alsof alle december feesten alleen nog maar gaan over meer en groter in plaats van over samenzijn. Over ikke ikke ikke in plaats van delen. En laat het “Wij” gevoel nou net iets zijn dat we aan het kwijtraken zijn, wereldwijd en ook in Nederland.

Random Acts of Kindness

Random Acts of watte? Random Acts of Kindness. In de VS rete bekend en een populaire activiteit voor gezinnen gedurende de maand december. Random Acts iof kindness zijn kleine dingen die je voor een ander doet, uit liefdadigheid. Zonder daar iets voor terug te willen. I loveee it.

Sinds twee jaar doen wij met ons gezin de gehele maand december kleine dingen voor een ander. Een van mijn favoriete familietradities. Zo maak je iemand anders zijn dag een stukje beter ( je weet maar nooit wat jouw act of kindness bij iemand te weeg kan brengen) en leer je je kinderen meteen waar Kerst voor staat. Namelijk om samenzijn, elkaar lief te hebben en te helpen. Ja, ik weet ‘t het klinkt mierzoet maar een mierzoete noot tussen al dat trieste nieuws brengt de boel misschien weer een beetje in balans. 

Van een lief briefje tot een kop warme soep

Maar wat voor dingen kan je dan doen en voor wie doe je het dan? Je kan natuurlijk in je directe omgeving kijken wie wel wat extra positiviteit kan gebruiken. Is één van je vriendinnen net bevallen en heeft ze haar handen vol aan zorgen voor haar gezin? Dan zou je bijvoorbeeld een grote pan soep kunnen maken of een lekkere bami voor haar kunnen draaien zodat ze een avondje niet hoeft te koken.

Is je buurman van 80 vaak alleen, dan zou je hem een keer kunnen uitnodigen voor een kopje thee.

Printable

Nog meer leuke en makkelijk te organiseren ideeën nodig voor Random Acts of Kindness? Ik maakte speciaal voor jullie deze gratis printable. Hang ‘m op je prikbord, je koelkast zodat ook jij deze maand iets aardigs voor een ander kan doen. Ook leuk om ‘m uit te printen voor een ander zodat ook zij iets aardigs kunnen doen voor hum omgeving. Enne… ook na december kan je liefde verspreiden hè!

klik op onderstaande link om de afbeelding te downloaden
klik op onderstaande link om de afbeelding te downloaden

 

 

 

 

 


random-acts-of-kindness-printable

Zebra Zebra

Als je moeder theaterdocent is ontkom je er bijna niet aan als kind; theatervoorstellingen bezoeken. En gelukkig vinden mijn boefjes dat geen enkel probleem, integendeel zelfs. Inmiddels hebben we al heel wat mooie kindertoneelvoorstellingen gezien met zijn allen en zit de “middelste” op toneelles. Geheel vrijwillig, omkopen was niet nodig.

Zebra Zenbra

Afgelopen zaterdag bezochten wij de voorstelling Zebra Zebra van het NT in het bijlmerparktheater.

“Zebra Zebra werd bekroond met een Zilveren Krekel in 2014 en is enthousiast ontvangen door pers en publiek. Dit seizoen is deze wonderschone, beeldende voorstelling opnieuw te zien met de originele cast. Een theatraal en muzikaal stripverhaal voor de hele familie. Over de angst voor het vreemde en over zwart-wit denken in een full colour wereld. Geïnspireerd op het beroemde toneelstuk Le Rhinocéros van Eugène Ionesco.” Aldus  het NT zelf.

En inderdaad het is een wonderschone beeldende voorstelling. Er is zo ontzettend veel te zien op het toneel. Zo is er een muzikant die live muziek maakt op o.a. een keyboard en een drumstel. Zijn er projecties te zien die direct deel uit gaan maken van het prachtige zwart-wit decor. Wordt er gezongen, gesproken en fysiek toneel gemaakt. Je hoeft je geen minuut te vervelen en je kijkt ( ook al volwassenen) je ogen uit.

Wie, Wat, Waar gaat het eigenlijk over

Volgens de website van het NT :                                                                                                                  “Als een wilde zebra zomaar opduikt in een stadje, raakt iedereen in rep en roer. Zeker omdat er steeds meer zebra’s verschijnen. Met hun komst verandert alles en raakt iedereen op drift. Maar één ding is duidelijk: de wereld zal nooit meer hetzelfde zijn” 

Een actueel onderwerp dus. Voor mij ging deze voorstelling over de vluchtelingencrisis. Hoewel ik crisis niet zo aardig vind klinken maar de ontwikkelingen al met al wel een crisis zijn. Voor mij ging deze voorstelling over bang zijn voor de ander, voor de vreemdelingen die ze in deze voorstelling “vreemdedingen” noemden. Maar ook over stiekem ergens toch nieuwsgierig naar het onbekende zijn en het zelfs opzoeken.

Er over praten

Voor mijn jongetje van 4,5 was de voorstelling misschien net iets te moeilijk. Er was niet veel tekst en de tekst die er wel was vond ik redelijk abstract voor kleine kinderen. Of dat erg is; neuh want er is – zoals ik al zei- genoeg te zien en te horen. 

Voor mijn jongetje van 6,5 was de voorstelling al wel iets beter te begrijpen en voor mij als moeder is deze voorstelling een mooie gelegenheid om eens wat dieper in te gaan op de vluchtelingen crisis. Over angst voor het vreemde of voor de “vreemdelingen” en te praten over discriminatie. Misschien niet ‘t meest vrolijke onderwerp om te bespreken met je kids maar ook de minder leuke dingen maken deel uit van het leven.

 

 

Spaans ontbijten in Amsterdam

Aan het begin van de zomer, toen ‘t kleine mannetje nog in mijn buik zat, zijn we iets leuks gaan doen.  namelijk ontbijten op zijn Spaans. Er bestaat voor mij geen beter begin van de zondag, of wat voor dag dan ook, dan beginnen met een ontbijtje buiten de deur. Het voelt gewoon zó relaxed; je schuift aan, bestelt en alles wordt verder voor je geregeld. Heerlijk.

En als je dan ook nog eens je kindjes mee kan nemen zonder geïrriteerde blikken van de bediening of andere gasten te krijgen is het helemaal fijn. Bij La Buleria waan je je in Spanje als je je tanden in een verse churro con chocolate zet terwijl je voeten mee trappelen op het ritme van de Flameco muziek die uit de boxen klinkt. En dat je kids misschien net iets harder praten dan de restaurant etiquette toelaat maakt in een Spaans restaurant helemaal niets uit. In een beetje Spaans restaurant is het lekker rumoerig. Kijk je mee? 

1 2 3