Het gebeurde in de Rabobank – ik was net een aantal weken geleden voor het eerst moeder geworden, en droeg mijn 4 weken jonge babytje in een draagdoek op mijn borst, lekker veilig, dicht bij mama- toen een wild vreemde vrouw van ik schat een jaar of zestig ineens van achter,de draagdoek opzij schoof en met haar vingers in het gezicht van mijn baby graaide.

” Ach wat een schatje” kreunde zij haast orgastisch. Ik wist niet wat ik meemaakte. Wie was dat mens, waar kwam ze zo plotseling vandaan en waarom zat haar vinger in het tere gezichtje van MIJN BABY? “AFBLIJVEN” siste ik.                                                                                                                           “Afblijven?” vroeg de vreemde graaister verbaasd.  “Ik kijk toch alleen maar?”                                               ” U zit met uw hand in zijn gezicht  van mijn baby mevrouw, uw handen zijn vies!” zei ik en draaide mij van haar af.  De vrouw droop af en deed haar beklag bij haar vriendin. ” Ik mag er niet aankomen, zegt ze, mijn handen zijn zogenaamd vies, nou ik heb hele schone handen hoor.” Die vriendin was het roerend met haar bff eens. Haar handen waren schoon en ik moest niet zeiken. Eigenlijk had ik verguld moeten zijn met het feit dat zij mijn baby schattig vond en meende dat te moeten illustreren door de pin-automaat bacteriën achter te laten op de blozende wangetjes van mijn newborn.

Wat is dat toch met mensen en baby’s hier in Nederland? Omdat baby’s er schattig uitzien wil nog niet zeggen dat ze een soort van publiekelijk bezit zijn waar je, hoppa, zo met je grijpgrage vettige vingertjes aan mag zitten. En al helemaal niet in het gezichtje. En al helemaal helemaal niet als je een wildvreemde bent. Dat zijn dan gewoon 3 overtredingen in één keer. Je zal maar de “verkeerde” treffen. Zo’n echte sranang oema. Ey, ik zou rennen voor mijn leven.

Stel je eens voor dat een bejaarde vrouw of een meisje van een jaar of 16, ongeveer dezelfde aantrekkingskracht zou hebben als een newborn. En dat men zomaar ineens heel dicht naast haar gaat zitten in de trein, haar aankijkt, zegt ” oh wat een moppie” en haar eens even liefdevol in d’r wang knijpt.Over haar haren streelt of ineens een pink in d’r  mond douwt zodat ze er lekker op kan sabbelen. Da’s toch raar?  

Dus bijdeze een vriendelijk doch dringend verzoek: zie baby’s als mensen – heel schattige, aantrekkelijke mensen dan – en raak ze niet zomaar aan zonder toestemming van de ouders. En als je jezelf dan écht niet kunt beheersen ontsmet dan op zijn minst je handen. Want die zijn, met alles wat wij in één minuut allemaal aanraken (deurklinken, sleutels, geld, knopjes en bijvoorbeeld je schoenen) toch echt wel VIES!

     

 

2 Comments on De aantrekkingskracht van baby’s

  1. Bar
    februari 23, 2017 at 5:33 pm (2 jaar ago)

    Aaaaah zo herkenbaar. Gelukkig heb ik een meisje die het toen keihard op het gillen zette. Ik hoefde alleenmaar te zeggen dat de desbetreffende het ook niet leuk zou vinden als een wildvreemde haar (meestal een vrouw) in de buik zou kriebelen of over haar wang zou aaien. Dus volgende keer knijp je lekker in die vrouw dr wang… “Wat een schatje bent u toch”

    Beantwoorden
  2. Sanghita
    februari 24, 2017 at 3:29 pm (2 jaar ago)

    Super smerig. En sterker nog, het begint al veel eerder. Tijdens je zwangerschap menen mensen ook nog eens dat het moet kunnen om ‘die prachtige buik’ ‘s te voelen. Hoezo denk je dat ik de aura om je handen op mijn nog pure veilig geborgen creatie wil? Ik zit toch ook niet op een willekeurig moment aan je lijf. Dan heet het een ongewenste intimiteit. Het is allemaal goed bedoeld hoor maar houd je handjes bij je en vertel maar met je mond dat je iemand leuk vindt. Super herkenbare topic Esmee!

    Beantwoorden

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment *






Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.